من آدمی هستم شدیدا کاربلد نسبت به دنیای دیجیتال که از بچگی دوست داشتم تکنولوژی های جدید رو داشته باشم و ازشون استفاده کنم. طوری که توی فامیل به اسم پسر دیجیتال خانواده میشناسنم! با وجود وابستگی های شدید من به گوشی 4 روز پیش گوشی من به طور ناگهانی باطری اش باد کرد و از وسط باز شد! از ترس ترکیدن گوشی آن را خاموش کردم و در کنار انداختم. یاد حرف استادم، پروفسور قدوسی افتادم که می گفت بشر هرچه بدبختی می کشد از این گوشی هوشمند است و گوشی دکمه ای قدیمی اش را تکان میداد. حالا که من نیز گوشی ام خراب شده تصمیم گرفتم یک گوشی دکمه ای تهیه کنم و دنیا را از نگاه او ببینم. گوشی نوکیا چراغ قوه دار بدون دوربینی را از دوستم قرض گرفتم و قشنگ ترین بخشش آن است که بعد از 4 روز هنوز گوشی با یک بار شارژ روشن است! اما در این مدت جهان برایم متفاوت بود. تفاوتی به زیبایی یک آرامش. طول روز ها برایم طولانی تر شد و خوشحال از دستگاه کتابخوانی که هرچند گران ولی بالاخره چند ماه پیش خریدمش. تقریبا تمام وقت های خالی ام پر شده با کتاب خواندن. این فعالیت ظاهرا مفید که حس نوشتن را بعد از چند روز مطالعه در من توانست بعد از سال ها زنده کند. در این 4 روز سه کتاب و جمعا 622 صفحه کتاب خوانده ام! فکر نمیکنم در کل دوران تحصیل ارشدم به این سطح از بازدهی رسیده باشم! اما دنیای اطرافم زیبا شده. در خیابان به صدای شهر گوش میدهم بجای اهنگ های تکراری از هندزفیری و توجهم به بخش های زیاد ولی ساده از شهر و زندگی جلب شده. با اینکه درگیر نوشتن سمینار و اسباب کشی به خانه جدید هستیم حس می کنم میتوانم از کل روز استفاده کنم و به تمام کار هایم برسم. گوشی ام را امروز تعمیر کردم اما گمان می کنم بهتر است همانطور مثل این چند روز گذشته گوشه اتاق بگذارمش. ظاهرا پسر دیجیتالی خسته از دنیای دیجیتال شده است….
“I am a highly skilled person in the digital world who has loved having and using new technologies since childhood. In fact, my family knows me as the ‘digital boy’ of the family! Despite my strong attachment to my phone, four days ago, the battery suddenly swelled and the phone opened up from the middle! Fearing it would explode, I turned it off and set it aside. I remembered my professor, Professor Ghodousi, who used to say that all the misfortunes of humanity stem from this smartphone, while shaking his old button phone. Now that my phone is broken too, I decided to get a button phone and see the world through his eyes. I borrowed a flashlight-equipped Nokia without a camera from my friend, and the best part is that after four days, the phone is still on with just one charge! However, during this time, the world has felt different to me. The difference is as beautiful as a sense of calm. The days have felt longer, and I am happy with the e-reader I bought a few months ago, even though it was expensive. Almost all my free time has been filled with reading books. This seemingly useful activity has revived my writing spirit after years of being dormant, following a few days of reading. In these four days, I have read three books, totaling 622 pages! I don’t think I have ever reached this level of productivity during my master’s studies! But the world around me has become beautiful. I listen to the sounds of the city instead of the repetitive songs from my earbuds, and my attention has been drawn to many simple yet significant aspects of the city and life. Even though I am busy writing a seminar and moving to a new house, I feel I can make the most of the entire day and manage all my tasks. I repaired my phone today, but I think it’s better to leave it in the corner of the room just like I did these past few days. Apparently, the digital boy has grown tired of the digital world…”
Leave a Reply